« مِنْ كُلِّ أَمْرٍ - از هر امر و هر چيز . » گفتند : معناى اين جمله براى هر كار ، يا به هر كار است ، پس ملائكه - بنا بر اين تفسير - براى تقدير و اندازه معين كردن براى هر امر و هر چيز نازل مىشوند ، ولى آيا مگر خدا براى هر كار از آن زمان كه لوح را آفريد و قلم را بر آن روان كرد ، اندازه و قدرى را مقدر نكرده بوده است ؟ / 245 چرا . پس ملائكه براى چه در شب قدر فرود مىآيند ؟ معلوم مىشود كه تقديرهاى حكيمانه در امور آفريدگان صورت اتمام پذيرفته بوده است ، ولى هنوز چيزهايى باقى مانده كه صورت واقعى پيدا نكرده و براى هر سال در شب قدر آن سال اندازه و كيفيت آن معين و مقدّر مىشود ، پس تقدير به بعضى از جوانب كارها اختصاص دارد و نه همهء جوانب آنها . آرى ، تقديرها همهء امور را شامل مىشود ، ولى از هر امرى يك ناحيهء آن ، و بدين گونه حرف « من » در آيه براى تبعيض آمده كه معنى اصلى آن است ، و اين مطلب همچون از نصوص وارد شدهء در اين موضوع دستگيرى ما مىشود : سليمان مروزى به امام رضا - عليه السلام - گفت : « به من خبر بده كه إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ دربارهء چه امرى نازل شده است ، و امام گفت : « اى سليمان ! ليلة القدر شبى است كه در آن خداى عز و جل آنچه را كه در فاصلهء آن سال تا سال ديگر است ، از زندگى و مرگ ، و نيكى و بدى در روزى ، مقدر مىفرمايد ، پس آنچه خدا در آن شب مقدر كرده باشد حتمى است » . « 12 » بدين گونه بينشهاى وحى با تصورات بشرى متفاوت مىشود ، پس در آن حال كه آدمى چنان گمان مىكند كه مجبور است و خواست او هيچ تأثيرى در زندگى او ندارد ، وحى براى او يك ارزش و الا قايل مىشود ، و او را تواناى بر تغيير دادن اجمالى زندگى خويش قرار مىدهد : از خوشبختى و بدبختى ، و خير و شر ، و سود و زيان ، اين همه به فرمان خدا و بر اثر خواستن از خدا در ليلة القدر . بشريت دربارهء حقيقت مشيت الاهى سخت گمراه است : گروهى خود را

--> ( 12 ) - نور الثقلين / ج 5 ، ص 630 .